SikkensFoundation

Sikkensprijs

1967 MAURICE AGIS EN PETER JONES — Voor hun conceptie van ruimtelijke structuren, gekarakte- riseerd door de onderlinge relaties van vlakken, lijnen en kleuren, die ruimtelijke gerichtheid bepalen, inspirerend tot menselijke beweging daarin. — De Sikkensprijs 1967 wordt uitgereikt aan de Britse kun- stenaars Peter Jones en Maurice Agis. ‘Voor hun con- ceptie van ruimtelijke structuren, gekarakteriseerd door de onderlinge relaties van vlakken, lijnen en kleur, die ruimtelijke gerichtheid bepalen, inspirerend tot menselij- ke beweging daarin; en voor de betekenis van deze con- cepties voor het begrip van beweging en verandering in een drie-dimensionale werkelijkheid als een totaliteit van ruimte en tijd.’ Aansluitend op de prijsuitreiking vindt in het Stedelijk Mu- seum in Amsterdam de opening plaats van de tentoon- stelling ‘Spaceplace’ over het werk van Agis en Jones. Het Polygoonjournaal maakt opnamen in zwart-wit van de prijsuitreiking en in kleur van de Spaceplace. Dit film- pje is te zien in de Nederlandse bioscopen. Spaceplace - een ‘walk-in’ om te beleven De moderne mens heeft behoefte aan ruimten waar hij met anderen samen kan zijn, volgens de toelichtingtekst voor de pers. Daarmee bedoelt men openbare plekken als het Monument op de Dam, waar kantoorbedienden hun lunchpakket opeten, geliefden minnekozen en waar geprotesteerd wordt. Het Spui met het Lieverdje is ook zo’n plek. In het Vondelpark is een ‘sprekershoek’, er vindt daar ergens een happening plaats, er is een love- in. Dus: er is behoefte aan ruimte, aan ‘spaceplace’. Agis en Jones maken walk-ins, vrij toegankelijk voor ie- dereen, om er te doen en te laten wat men wil: praten, discussiëren, liefhebben, demonstreren, protesteren, uit- rusten, eten, zingen, dansen. Een speelplaats voor men- sen van nu. De spaceplaces zijn ruimtelijke constructies van gekleurde vlakken die in allerlei variaties, maar altijd in haakse hoeken ten opzichte van elkaar geplaatst wor- den en waarmee gesloten of open ruimten worden ge- creëerd op verschillende niveaus. Het geheel biedt een ruimtelijk continuüm dat verandert met de positie van de bezoeker die zich erin verplaatst. Het resultaat vertoont veel overeenkomst met architectonische visioenen van De Stijl, constructivisten en neo-constructivisten zoals we gezien hebben van bijvoorbeeld Baljeu en Van Woerkom. Het speelse en menselijke aspect strookt weer met de opvattingen van Constant (New Babylon) en Aldo van Eyck, maar Agis en Jones behoren tot een jongere gene- ratie. Terug naar overzicht